CVID (Yaygın Değişken İmmun Yetmezlik)
Erişkinde, selektif IgA eksikliğinden sonra en sık görülen, sıvısal immün eksiklik hastalığıdır. Görülme Sıklığı : Selektif IgA eksikliği :1/300-1/700 oranında görülürken CVID :1/25000-1/30000 oranında gö-rülür. SIgA eksikliği olan hastalarda CVID gelişebilir. SIgA eksikliği olanların %20-25’nin aile bireylerin-de de SIgA eksikliği ve CVID görülür.
CVID: Tek veya birçok gen bozukluğuna bağlı, otozomal dominant veya otozomal resessif geçişli, hipogammaglobülinemi (İmmünglobülin azlığı) ile karakterize, heterojen bir hastalıktır.
CVID: Her iki cinste eşit sıklıktadır. Ortaya çıkışı 2 yaştan sonradır. Genç erişkinlik döneminde (18-25 yaş) (olguların 2/3’si) sıklığı artar. 40 yaştan sonra Timoma+CVID (=Good Sendromu) görülebilir.
CVID Fizyopatolojisi : B hücre, T hücre, monosit ve makrofaj anomalilerini de kapsayan immun sistemin bir disregülasyonudur. B hücreler yeterli miktarda Ig sentez edemez. Ancak B hücreler invitro koşullarda uyarılırsa Ig sentez edebilir.
Klinik Belirtiler
1-Enfeksiyonlara Yatkınlık (%95)
2-Gastrointestinal Sistem Belirtileri(%20-25)
3-Otoimmün Hastalıklar (%20)
4-Lenfoid Hiperplazi (%30)
5-Malign Hastalıklar (%0.8-8)
6-Granülamatöz İnflamasyon (%8-20)
1- Enfeksiyonlara yatkınlık (hastaların %95’inde)
a) Üst ve alt solunum yolu enfeksiyonları→(otit,sinüzit,
bronşit, pnömoni)→6 yıl içinde bronşektazi
b) Gastrointestinal sistem enfeksiyonları
c) Menenjit
d) Sistemik bakteriyel enfeksiyonlar
e) Yineleyen göz ve deri enfeksiyonları
1-Enfeksiyonlara Yatkınlık: Mikoplazma enfeksiyonları
a) Eklem tutuluşu (büyük eklemler)
b) Mukozaların tutuluşu:
Üretrit
Sistit
Vajinit
c) Ampiyem, Akciğer apsesi
Enfeksiyon etkenleri:
1) Kapsüllü bakteriler a) Hemofilus İnfluenza
b) Klepsiella pnömonia
c) Morexella kataralis
d) Mikoplazma
e) Streptokokus pneumoniae
2) Enterovirüsler :
a) Eko
b) Koksaki
c) Polio
2. Gastrointestinal sistem (GİS) Belirtileri (%20-25)
a ) Enfeksiyon etkenleri
Salmonella
Campylobacter : Diyare,Malabsorbsiyon
Giardia : Enterit, İleit
H.Pylori : Enfeksiyon
b) GİS İnflamasyonu:
İmmün sistem ile bakteriler arası simbioz ve homeostazın bozulması kronik inflamasyona yol açar.
Crohn Hastalığı (%5)
Kolitis Ülseroza (%2-3)
Spru benzeri hastalık (%2)
c) Villus atrofisi
d) Supepitelyal nodüler lenfoid hiperplazi
e) Pangastrit (%20) (Aklorhidri→B12 emilimi bozuk)
3. Otoimmün hastalıklar (%20)
a) Otoimmün sitopeniler
b)Romatoid artrit
c) Sistemik lupus eritematosus
d) Otoimmün hepatit
e) Vitiligo
f) Alopecia areata
g) Periferik duyusal nöropati
h) Gullian Barre Sendromu
Benzeri hastalıklar görülebilir.
4-Lenfoid Hiperplazi (%30)
a)Lenfoid dokularda hiperplazi
b)Splenomegali
c) Lenfadenopati
d) İntestinal nodüler lenfoid hiperplazi
e) Lenfoid intertisyel pnömoni
gibi benigne lenfoproliferatif hiperplaziler görülebilir.
5.Malign Hastalıklar
Lenfoma ve organ maligniteleri sık görülür.
Malign Hastalıklar:
a) Lenfoma (%2-8) (rölatif risk 30-400 kez artmış) NHL tipindedir. Çoğu kez B hücre kaynaklıdır ve
ekstranodal tutuluş sıktır.
b) MALT Lenfoma da görülebilir
c)Solid Organ tümörleri (%0.8-1.7) (rölatif risk 10 kez artmıştır)
6.Granülamatöz İnflamasyon (%8-20) : Kazeifiye olmayan granülomlar görülür ve aşağıdaki organlar sıklıkla tutulur: Karaciğer, dalak, akciğerler, böbrekler, gözler, beyin, kalp, deri. Granülamatöz İnflamasyon
a) Karaciğer→presinüzoidal granülom→ Alk.fosf↑→Portal hiper→Siroz
b) Dalak granülomu ( +karaciğer) → hipersplenizm
c) Akciğerlerde granülom mediastinal LAP →sarkoidoza benzer hastalık
Akciğerde granülomlar, enfositik intertisyel pnömoni, folliküler bronşiolit, lenfoid hiperplazi→ Granülamatoz Lenfositik Intertisyel Akciğer Hast.(GLILD)
CVID’ların %58’inde GLILD var. GLILD olanların %30’unda benign lenfoproliferatif hastalık mevcut.
GLILD’da prognoz kötüdür. Yaşam süresi GLILD olanlarda 13.2 , ILD (intertisyel akc hast) 28 yıldır.
Ayırıcı tanı
1- Hipoglobülineminin sekonder nedenleri
a-İlaçlar
b-Lenfoid maligniteler
2-Good Sendromu (CVID+timoma)
3-X.e Bağlı Agammaglobülinlemi
4- X.e Bağlı Lenfoproliferatif Hastalık
5- Hiper IgM sendromu (HIGM)
a- X.e bağlı HIGM
b- Otozomal resessif HIGM
6-Kistik fibrozis
Ayırıcı tanı
1- Hipogammaglobülineminin sekonder nedenleri
a) İlaçlar: Sulfasalazin
Hidantoin
Karbamozepin
Altın tuzları
Penicillamin
Fenitoin
Feklofenak
Antimalarial ilaçlar
Glikokortikoidler
b) Lenfoid maligniteler
Kronik lenfositer lösemi
Lenfoma, Multiple Myelom
2- GOOD SENDROMU (CVID+Timoma)
40 yaşından sonra (29-79yaş) ortaya çıkar. CVID, ile timoma eş zamanlı, önce veya sonra
(3-23 yıl) ortaya çıkar.
Bakteriyel sinopulmoner enfeksiyon
Fırsatçı enfeksiyonlar:
Mukokütanöz kandidiazis
Varicella-zoster virüs
Sitomegalovirus (CMV)
Tekrarlayıcı herpes simpleks enfeksiyonları
Kronik diyare
Otoimmün hastalık:
Saf eritroid aplazi
Nötropeni
Periferik kanda B hücre yok veya çok azdır.
TANIDA LABORATUVAR ANALİZLERİ
1-Kan proteinleri ve protein elektroforezi
2-İmmünglobülinler (Ig)
3-Aşılama sonrası Ig yanıtında yetersizlik
CVID’li hastalarda protein antijenlere yanıt düşüktür.
▪ H.İnfluenza ve tetanoz antikorlarının bazal değerleri ölçülür.
▪ Hastalar aşılanır.
▪ 3 hafta sonra antikor düzeyi ölçülür.
(normalde, bazal değere göre 3 kat artar)
Periferik kanda B hücre yok veya çok azdır.
4-Lenfosit subgruplarının sayı ve fonksiyonları
► Periferik kan B lenfosit sayısı ↓
► Periferik kan T lenfositlerinin sayısı
▪ CD4+T lenfositler↓, CD8+T lenf ↑
► T lenfosit fonksiyonları azalmış
▪ Mitojenlerle prolifere olamazlar
▪ Sitokin yapımları azalmıştır
5-Görüntüleme yöntemleri ile
►Splenomegali
►Lenfodenapatiler
►Organ granülomları
►İntestinal nodüler lenfoid hiperplazi
►Lenfoid intertisyel pnömoni
6- Endoskopi ve biyopsi
►Lenfoid nodüler intestinal hiperplazi endoskopi
ve biyopsi ile gösterilebilir
►Granülomlar biyopsi ile kanıtlanabilir.
SIK DEĞİŞKEN İMMÜN EKSİKLİK KISACA CVID
Sinopulmoner enfeksiyonlarda belirir, kısa zamanda bronşektazi gelişir.
LAP ve splenomegali, gastroenteropati, yaygın granülomlarla tablo karışır.
Bu da yetmez gibi; otoimmün hastalıklar, lenfoma ve neoplazmlar ortaya çıkar.
Prognozu bunlar belirler.
Tanı çok basittir. İlk kural, CVID her zaman akılda tutulmalıdır. Bütün hastalar bu şekilde tanınabilir. Kan proteinlerini değerlendirmek gereklidir. Onların, yapımı kolay ve ucuzdur.
Ardından Ig’ler araştırmalıdır.Sekonder nedenler ve ilaçların etkileri dışlanınca CVID tanısına kolayca ulaşılabilir.
TEDAVİ:
1-YERİNE KOYMA TEDAVİSİ
İntravenöz İmmünglobülin (IVIG) ile 400-600 mg/kg, 3-4 hafta ara ile
2-ANTİBİOTİK TEDAVİSİ
3-EŞLİK EDEN HASTALIKLARIN TEDAVİSİ